Wat is menseroof?

Donderdag, Januarie 26th, 2017

 

Sanette de Jager

 

Die misdaad menseroof kom gereeld voor in flieks en storieboeke, maar min mense besef hoe gereeld dit op ons eie bodem plaasvind. Menseroof vind daagliks plaas. Volwassenes sowel as kinders is die slagoffers van hierdie misdaad. Elke pleger van menseroof het sy eie motief waarom hy ’n ander persoon se vryheid van beweging inperk sonder die bevoegdheid of toestemming om dit te doen.

’n Paar voorbeelde hiervan is: ’n kind wat ontvoer word, hetsy vir die betaling van ’n losprys of aanhouding as gevolg van die een of ander obsessie, of die aanhouding van ’n volwassene weens ’n besigheidstransaksie wat verkeerd geloop het of as gevolg van ’n groot bedrag geld. Sekere plegers het die een of ander obsessie om mense aan te hou en vir hulle te sorg.

Die groot vraag is egter, wat presies is menseroof? In hierdie artikel word die elemente van hierdie misdaad verduidelik.

Menseroof is die wederregtelike en opsetlike ontneming van ʼn persoon se vryheid van beweging en, indien die persoon ’n kind is, die ontneming van ’n ouer van sy beheer oor die kind.

Daar is wel soortgelyke misdade wat soms met menseroof verwar word. Hieronder val kinderroof, wat slegs ’n manifestasie van menseroof is, en ontvoering, wat gepleeg word teen ʼn ouer se gesagsreg oor ʼn minderjarige en nie teen die bewegingsvryheid van ʼn mens nie. Sommige howe sê dat waar menseroof gepleeg word met die bedoeling om ʼn losprys te eis, dit afsonderlik deur die wetgewer gestraf moet word.

Met “vryheid” word bedoel die ander persoon se bewegingsvryheid en dit is ʼn regsbeskermde belang. Met “kind” word bedoel ʼn  minderjarige. ʼn Ouer kan nooit skuldig bevind word aan ontvoering weens die wegneem van sy of haar eie kind nie. ʼn Geskeide ouer kan wel skuldig bevind word aan minagting van die hof as hy of sy die kind uit die wettige bewaring van die ander ouer neem.

Daar is nie sekerheid in regspraak oor hoe lank die vryheidsontneming moet duur nie. Die meeste gesagsbronne is van mening dat die tydsduur nie ʼn wesenlike element is nie.

As daar gekyk word na die verskillende elemente van die misdaad kan wederregtelike vryheidsontneming geregverdig word deur amptelike bevoegdheid of deur toestemming (waar die party meerderjarig is). In die geval van opset moet die persoon bewus wees van die feit dat die ontvoerde of sy of haar ouers nie tot die vryheidsontneming toegestem het nie. Die pleger hoef nie die opset te hê om die bewegingsvryheid blywend te ontneem nie; dit is voldoende vir die pleger om die opset te hê om bewegingsvryheid te ontneem vir ʼn sekere aantal ure of totdat ʼn losprys betaal is.

Dit is belangrik om te besef dat die pleger se motief nie van belang is vir die doeleindes van die vasstelling van aanspreeklikheid vir die misdaad nie.

  •  
  •  
  •  
  •  

Ander Artikels

Egskeiding en rente op pensioen
Vraag: “Ek is al vir 20 jaar getroud, maar my huwelik is in gedrang en die moontlikheid bestaan dat ons binnekort gaan skei. My man het ʼn goeie pensioenfonds wat ons beplan het om vir ons aftrede te gebruik, en ek is bekommerd dat ek nie op enige deel daarvan geregtig sal wees sou ons […]
Wat is ‘n lewende testament?
Sanette de Jager   Almal weet en verstaan wat ʼn testament is ─ die dokument waarin jy jou wense uitdruk vir die dag van jou afsterwe. In hierdie dokument benoem jy die begunstigdes van jou bates en bepaal wat met jou kinders gebeur. Daar is egter ʼn groot verskil tussen ʼn gewone testament en ʼn […]
Wanneer kan iemand polisieborgtog kry as hy buite hoftyd gearresteer word?
Sanette Viljoen   Enige persoon wat in hegtenis geneem word, moet so gou moontlik na ‘n polisiestasie geneem en ingelig word van sy of haar reg om vir borgtog aansoek te doen. Die persoon moet binne 48 uur na sy of  haar inhegtenisname voor ‘n hof gebring word. Indien die 48-uur-tydperk buite gewone hoftyd verstryk, […]
1 2 3 41